درخت سبزپوشم

مهدی عاطف‌راد 

 

 

درخت سبزپوشم

شکفته‌ام به گلشن

بهار عطربارم

پر از شکوفه‌ام من.

 

چکاوکان عاشق

لبالب از ترانه

به روی شاخه‌هایم

نشسته شادمانه.

 

ز شاخسار سبزم

شکوفه می‌تراود

برای من قناری

ترانه می‌سراید

 

میان شاخه‌هایم

پر است از هیاهو

که گرم گفت‌و‌گویند

هزار سار پرگو

 

رَوَم به سوی خورشید

در آسمان سبک‌بار

کشد مرا در آغوش

کند ز بوسه سرشار.

 

دهد سلام بر من

سپیده بوسه‌باران

کند مرا نوازش

طلوع صبحگاهان.

 

نثار می‌کنم من

صفا به زندگانی

دهم به باغ هستی

طراوت و جوانی.

 

 

                                                                                                                                                                          

صفحه‌ی اصلی

آشنایی

تازه‌های ادبیات و اندیشه

آرشیو ادبیات و اندیشه

داستان

شعر

نقد

پژوهش

طنز

کودکانه

موج‌های اندیشه

کتابخانه‌ی الکترونیکی

تماس با سایت

پیوندها

 

 

 

 

 نقل آثار اين وب- سایت تنها به صورت لينک مستقيم مجاز است.