درخت سبزپوشم

مهدی عاطف راد

درخت سبزپوشم
شكفته ام به گلشن
بهار غنچه بارم
پر از شكوفه ام من.
 

دو كاكلي عاشق
لبالب از ترانه
به روي شاخه هايم
گرفته آشيانه.
 

ز شاخسار سبزم
شكوفه می‌تراود
براي من شباهنگ
ترانه می‌سرايد.

 
ميان شاخه هايم
پر است از هياهو
كه گرم گفتگويند
هزار سار پرگو.

 
روم به سوي خورشيد
در آسمان سبكبار
كشد مرا در آغوش
كند ز بوسه سرشار.

 
دهد سلام بر من
سپيده بوسه باران
كند مرا نوازش
طلوع صبح گاهان.
 
نثار می‌كنم من
صفا به زندگاني
دهم به باغ هستي
طراوت و جواني.