|
|
|
گل مریم
مهدی عاطفراد
صبح گاهان که دختر خورشید میکند جلوه در حریر سپید گل مریم شکفته و شاداب غرق غنچهست غنچههای امید.
خنده میبخشد او به صبحدمان میکند صبح را به خنده جوان روز نو هر کجاست هدیهی اوست میشود آفتاب از او تابان.
گرم و گیراست بوسهاش چو شراب میبرد از دلم نگاهش تاب گونهاش دلفروز چون خورشید چهرهاش تابناک چون مهتاب.
در رگ برگ میدواند خون میکند روی غنچه را گلگون گل صدبرگ از اوست غرقهی گل گل سوری از اوست آتشگون.
زندگانی از اوست بالنده صبح اقبال از اوست آینده اوست خورشید روزهای امید گرمی آفتاب تابنده.
گل مریم طلوع صبحدم است گل مریم چو صبح خوشقدم است گل مریم شکوه خوشبختیست گل مریم گل سپیدهدم است.
|
|
|
نقل آثار اين وب- سایت تنها به صورت لينک مستقيم مجاز است. |
