برگی از شعر بلند " آنان سه تن بودند "

مهدی عاطف‌راد

آنان سه تن بودند ازشهر شقایق
آنان سه تن بودند از آن سوی مشرق
تا بيكران آرزو رفتند و رفتند
پرواز كردند
در جستجوی روشنی  گشتند وگشتند
از شب گذشتند.

آنان سه تن بودنداز آفاق آواز
آنان سه تن بودند از بی مرز  پرواز
درهای بن بست سياهی را شكستند
زنجيرهای بسته بودن را گسستند
در بر كدورت های كج بنياد بستند
از محبس ظلمت سبك پرواز جستند
رفتند تا نور
تا بيكران دور.

آنان سه تن بودند با چشمان  بيدار
با ذهن های روشن و دل های هشيار

 آنان سه كوكب

 از کهکشان تابناک عشق بودند

آنان سه خورشيد

از آسمان صاف و پاك عشق بودند.

۱۶ آذر ۷۰