|
|
|
این باغ
مهدی عاطفراد
این باغ که شاخههای پر گل دارد بر هر گل خویش یاد بلبل دارد مرغی که از آواز محبت مست است در حنجره خون سرخ سنبل دارد.
این باغ که ارغوان چنین پوشیده خوناب شکوفه از دلش جوشیده میخواند به گوش سرو بیدی مجنون بسیار ز خون عاشقان نوشیده.
این باغ که سبزپوش و گلباران است آرامگه بلبل خوشالحان است خوابیده به زیر سایهاش بس شمشاد مدفون به دلش هزار سروستان است.
این باغ که عطر و بوی باران دارد لبخند فرحبخش بهاران دارد در سینهی خویش چشمهساری جوشان از خون دل شرارهکاران دارد.
|
|
|
نقل آثار اين وب- سایت تنها به صورت لينک مستقيم مجاز است. |