این خاک

مهدی عاطف‌راد

این خاک که فرهاد در او خوابیده

بر آخر کار خسروان خندیده

افسوس که کس نشد در او شیرین‌کام

بس دل که در این خرابه شد شوریده

این دهر که کس نیست در او آسوده

بس تازه که کرده کهنه و فرسوده

بس جان جوان که کرده پژمرده و پیر

بوده ست زمانه این چنین تا بوده

این سیل فنا که زیر و رو می‌سازد

با لشکر توفان به جهان می‌تازد

هر روز ز بیداد و ستم ای افسوس

صد سرو جوان به خاک می ‌ندازد

این شب که در او ستاره ها پنهان است

آزاده‌ی صبح خواه را زندان است

سرچشمه‌ی خورشید دل افروز امید

آبستن آفتاب بی‌پایان است