به پیش خواهم رفت

مهدی عاطف‌راد

عبور می‌کنم از خود شبی و می‌گذرم

از این کویر سراپا سکوت و تاریکی

به سوی چشمه‌ی احساس های صاف و زلال

نسیم دمسازم

و قلب آینه‌ها می طپد در آوازم

نگاه پنجره‌های گشوده همراهم

سرود می‌خوانم

طنین گام بلند سحر هماهنگم

بلند بال و سبکبار اوج می‌گیرم

به سوی مشرق آواز می‌کنم پرواز

به بیکرانه‌ی راز

و کشف خواهم کرد

که رمز وسعت بی‌مرز دوستی در چیست

کجاست گستره‌ی روشن تبسم و اشک

و نور از دل ظلمت چگونه می‌زاید

و کشف خواهم کرد

که بی‌کرانه‌ی اندیشه را کرانه کجاست

کدام راه به سوی سپیده خواهد رفت

و چیست راز امید

دگر بس است توقف درون تاریکی

و در عفونت خاموش خویش پوسیدن

بلند خواهم شد

ترانه خواهم خواند

به پیش خواهم رفت

از این سیاهی راکد عبور خواهم کرد

سفر به چشمه ی جوشان نور خواهم کرد

مهر ۷۰