مرا آغاز کن

مهدی عاطف‌راد

 مرا آغاز کن با نغمه‌ای جان‌بخش و روح‌افزا.

 مرا آغاز کن با مژده‌ی فردا.

 مرا آغاز کن با روشناییها.

 شبانگاهان که تاریکی سکوت خویش را در هر کران گسترده می‌سازد

 و با خاموشی دمسرد و دل‌گیرش

 روان رهروان را خسته و افسرده می‌سازد

 و با بغض ملال‌انگیز و جان‌کاهش

 دل آباد و شاد روشنایی‌دوستان را پرپر و پژمرده می‌سازد،

 شبانگاهان که راه صبحدم را می‌نمایاند به ما بی‌راهه و بن‌بست

 و آفاق امیدانگیز یاری را نهان از چشمها می‌دارد و بسیار دور از دست

 و پندارند و بس بیهوده پندارند ره‌پویان

 که راه بی‌کران خویشتن را در نوردیدن سبک‌پرواز

 توان‌فرسا و رنج‌افزاست

 سبکبار اوجها را زیر بال خویش آوردن

 فراتر رفتن از خود اوج‌گیر و تیزپر تا بی‌‌نهایت دور

 نفس‌گیر است و نافرجام

 در آن هنگام ای همراه بی‌همتا

 در آن هنگام ای والا

 مرا آغاز کن با نغمه‌ای جان‌بخش و روح‌افزا.

 مرا آغاز کن با مژده‌ی فردا.

 مرا آغاز کن با روشناییها.

 تیر ۷۱