مرا آغاز کن

مهدی عاطف‌راد

مرا آغاز کن با نغمه‌ای جان‌بخش و روح افزا

مرا آغاز کن با مژده‌ی فردا

مرا آغاز کن با روشنایی‌ها.

شبانگاهان که تاریکی سکوت خویش را در هر کران گسترده می‌سازد

و با خاموشی دمسرد و دلگیرش

روان رهروان را خسته و افسرده می‌سازد

و با بغض ملال انگیز و جان‌کاهش

دل آباد و شاد روشنایی دوستان را پرپر و پژمرده می‌سازد

شبانگاهان که راه صبحدم را می‌نمایاند به ما بیراهه و بن بست

و آفاق امیدانگیز یاری را نهان از چشم ها می‌دارد و بسیار دور از دست

و پندارند و بس بیهوده پندارند ره پویان

که راه بیکران خویشتن را در نوردیدن سبک پرواز

توان‌فرسا و رنج افزاست

سبکبار اوج‌ها را زیر بال خویش آوردن

فراتر رفتن از خود اوج‌گیر و تیزپر تا بی‌‌نهایت دور

نفس‌گیر است و نافرجام

در آن هنگام ای همراه بی‌همتا

در آن هنگام ای والا

مرا آغاز کن با نغمه‌ای جان‌بخش و روح افزا

مرا آغاز کن با مژده‌ی فردا

مرا آغاز کن با روشنایی‌ها

تیر ۷۱