زورق آرزو

مهدی عاطف‌راد

نشستیم بر زورق آرزو

گذشتیم از ذهن تالاب‌ها

و دریای بی‌مرز هستی

از امواج جان آفرین لب به لب بود

پیامی ز توفان و تندر رسید

تلاطم در اندیشه‌ی چشمه مسکن گزید

و جوشید از قلب جوشان ما جویباران

غزل خواند باران

به آهنگ بیداری آبشاران

و شد آفتاب رفاقت فروزان

و در آسمان صفا کهکشان صداقت درخشید.

جهان پر شد از روشنایی

در اعماق دل خانه کرد آشنایی

و عشق از در آمد خرامان و آرام آرام

و در چشمه‌ی دوستی شست ما را

 به بی‌مرز احساس‌ها پر کشیدیم

بر اوج بلند سعادت پریدیم

و دیدیم دروازه‌ی آرمان را

که بر رهروان ره صبحدم می‌گشود

گذرگاه بی روزن روشنی را

 ز شوق شکفتن سحر شد لبالب

در آفاق ایمان به فردای نو کوکب صبح تابید

شهریور ۶۹