مرا دریاب

مهدی عاطف‌راد

 

 بی‌کس و بی‌همنوا فتاده‌ام

 در گیرودار فاجعه‌ها

 دور از نگاهی آشنا

 و قلبی که هماوا با قلبم بتپد

 و سردهد سرود شادی

 در هماهنگی پر شکوهش

 با خنیاگر سرگردان روحم

 

مرا دریاب

با تمام وسعت حسرتم

 منتظر اشارتی از توام

 تا روانه شوم بی‌وقفه و نستوه

 در آن آزادراهی که به سوی تو اوج می‌گیرم

 و بپویم پیگیر و خستگی‌ناپذیر

 به جست‌وجوی پناهگاه بوسه و تبسمت

 که خاستگاه اندیشه‌ی آزادی‌ست

 و زادگاه رؤیای رستگاری

 آن آشیانه‌ی آرام‌بخش آرمانها

 

مرا دریاب

با تمام وسعت حرمانم

 

 بی‌شک این سرآغاز راهی خواهد بود بی‌پایان

 راهی بی‌کرانه و بی‌بازگشت

 به سوی افقهای دوردست رفاقت

 به شهر همیشه روشن مهربانی

 با دروازه‌های گشوده‌ی شادی

 بر نگاهی محنت‌زده

 

مرا دریاب

با تمام وسعت اندوهم

 

 و در پس آن بارانی بی‌انتهاست

 توقف‌ناپذیر و ابدی

 شوینده‌ی اشکهای بی‌پایان

 که به شبنم شفافیت می‌بخشد

 و به جویبار جریان

 اشکهای خاطره‌ی تنهامانده‌ی بی‌همراه

 در بیابان بی‌کسی

 

مرا دریاب

با تمام وسعت دلتنگی‌ام

                                                               

مرداد ۷۶

  

 

                                                                                                                                                                               

صفحه‌ی اصلی

آشنایی

تازه‌های ادبیات و اندیشه

آرشیو ادبیات و اندیشه

داستان

شعر

نقد

پژوهش

طنز

کودکانه

موج‌های اندیشه

کتابخانه‌ی الکترونیکی

تماس با سایت

پیوندها

 

 

 

 

 نقل آثار اين وب- سایت تنها به صورت لينک مستقيم مجاز است.