بیا به صلح بیندیشیم

 مهدی عاطف‌راد

 

 

زمین ز صلح شود پر طراوت و سرسبز

جهان ز صلح شود با صفا و آبادان

بدون صلح زمین جای زندگانی نیست

کویر بایر مرگ است مثل گورستان.

 ●

بیا به صلح بیندیشیم

به آن نهال سراپا شکوفه‌ی شادی

به برکه‌ای که از آبی مهر سرشار است

به چشمه‌ای که از آن آب زندگی جوشد

به گلشنی که سراسر گل است و بلبل مست

به جنگلی که پر است از نهال آبادی.

 ●

بیا به صلح بیندیشیم

به کودکی که در آغوش مادرش خواب است

و غرق ناز و نوازش، در اوج آرامش

مکد ز سینه‌ی او شیر گرم و نوشین را

و چشم چون که گشاید ز خواب نرم‌آرا

لبش لبالب لبخندهای شاداب است.

● 

بیا به صلح بیندیشیم

به مادری که پر از مهربانی است و نثار

چو روی کودک خود عاشقانه می‌بوسد

به سینه می‌فشرد طفل نازنینش را

به چهره می‌فشرد گونه و جبینش را

به خواب کودک و او غرق آرزو بیدار.

 ●

نهال صلح بکاریم در تمام جهان

که شادمانی و آرامش است بار و برش

درخت زندگی است این نهال سبز سرشت

صفا و همدلی و دوستی بود ثمرش.

 

اردیبهشت ۸۵

 

 

                                                                                                                                                                               

صفحه‌ی اصلی

آشنایی

تازه‌های ادبیات و اندیشه

آرشیو ادبیات و اندیشه

داستان

شعر

نقد

پژوهش

طنز

کودکانه

موج‌های اندیشه

کتابخانه‌ی الکترونیکی

تماس با سایت

پیوندها

 

 

 

 

 نقل آثار اين وب- سایت تنها به صورت لينک مستقيم مجاز است.