کاش باران ببارد

 مهدی عاطف‌راد

 

 

کاش باران ببارد

      هنگام واپسین بدرود

چه خوشایند است زیر باران زیستن

                     و احساس خیس مرگ

                                        هماغوش باران

اندوه ها را می شوید

به شادی مان فرا می خواند

                               به پاکیزگی

                                             و به بخشندگی

عطش باروری را سیراب می کند

         و به سرچشمه ی بی کرانگی رهنمون می گردد

               به سرچشمه ی طراوت و ترانه

                                با روح آسمانی خویش

                                                                         کاش باران ببارد

                                                                               هنگام واپسین بدرود

 

 در خویش جستجو کن

         معنای بیم ها و امیدها را

و آماده ی واپسین سفر باش

         به سوی کشف سرچشمه ی شادی و اندوه

                                       در فراسوی زمان و مکان

                                                       در نیایشگاه بی کران

 کولبار شعر و شعور بربند

      با همه ی خاطره ها و مخاطره ها

 روانه شو

      و از ورطه ی تاریکی بگذر

             به سوی سرچشمه ی روشنایی

از تنگنای آلودگی

                    به سوی فراخنای پاکی

                     از بند کدورت

                                     به سوی آزادراه شفافیت

                                                                                    کاش باران ببارد

                                                                                                    هنگام واپسین بدرود

 

 

                                                                                                                                                                               

صفحه‌ی اصلی

آشنایی

تازه‌های ادبیات و اندیشه

آرشیو ادبیات و اندیشه

داستان

شعر

نقد

پژوهش

طنز

کودکانه

موج‌های اندیشه

کتابخانه‌ی الکترونیکی

تماس با سایت

پیوندها

 

 

 

 

 نقل آثار اين وب- سایت تنها به صورت لينک مستقيم مجاز است.