ستاره باش

مهدی عاطف راد

بيا و در شب تاريك من ستاره باش، و به من بنما آزاد راه حقيقت را، ای تابناك، به سوی آفاق آسمانی خويش كه بی تو سقوط خواهم كرد در دره‌های هولناك نوميدی يا گم خواهم شد در بی‌راهه‌های ترديد . بيا و در شب تاريك من ستاره باش.

 بيا و در شهر خاموش من ترانه باش، و سكوتم را سرشار كن از نواهای آسمانی خويش. آوای تو روشن‌ترين آوای جهان است و سرشار از بشارت سپيده دم. آوای تو مژده‌بخش باران است، بارانی سرچشمه‌ی شفافیت، فرو شوينده‌ی آلايش‌های روان عاشق و پاكی‌بخش به جان پاكبازان عشق. آوای تو صافی دل است و صفابخش سويدای وجود. آوای تو سرچشمه‌ی بيداری ست و سرآغاز روشنايی. بيا و در شهر خاموش من ترانه باش.