نجواگونه ای در گوش شب‌پره

 

مهدی عاطف راد

 

 

 

 

تو از کدامین تباری؟

ای همیشه در جستجوی روشنایی

تو از کدامین قبیله ای؟

ای همیشه بیدار

که قبله ات کورسوی هنوز نمرده ای ست

و قلبت زخمی تاریکی

 

 تو از کدامین دیاری؟

ای همیشه چشم به راه

روشنایی را

در ژرفای خاموشی

هماره به جستجوی چراغی نه خاموش

تا بیداری ات را انگیزه ای باشد- یا شود

قوی تر از خواب مرگ

و رهسپاری ات را نیرویی

توانمند تر از سکون

نه ایست می شناسی نه خستگی

بی وقفه در پروازی

به کدامین سو، به جستجوی کدامین گمشده؟

 

 از دل روشنایی زاده شده ای

و گورت سرانجام بستر شعله ای ست

فروزش، نخستین نگاه تست و واپسین نگاهت

نه، به خواب نخواهی رفت هرگز

تو بیدار خواهی ماندد

و در پرواز بر آرامگاهت خواهی آرمید

فقدانت پرده ای از پرواز تست

ای از تبار گمشدگان در نور

گریخته از ظلمت در درازترین شب خاموشی.

 

تو از کدامین تباری ای همیشه در پرواز؟

به جستجوی کدامین روشنایی می‌کاوی اعماق تاریکی را؟

مباد روشنایی‌های دروغین فریبا گمراهت کند!

مباد پر و بالت را بسوزاند شعله‌ی بی فروغ شهوت جستجو

یا خاکستر سیاه اما گدازانش

مباد از رفتن باز بمانی ای همیشه در پرواز!

 

 

اریبهشت ۸۳

 

 

 

 

                                                                                                                                                                               

صفحه‌ی اصلی

آشنایی

تازه‌های ادبیات و اندیشه

آرشیو ادبیات و اندیشه

داستان

شعر

نقد

پژوهش

طنز

کودکانه

موج‌های اندیشه

زورق اندیشه

ساحل اندیشه

تازه‌های موسیقی کلاسیک

آرشیو موسیقی کلاسیک

تماس با سایت

پیوندها

 

 

 

 

 

 نقل آثار اين وب- سایت تنها به صورت لينک مستقيم مجاز است.