باز هم يكي دیگر از همراهان از مانا در باره تفاوت دوستي و عشق پرسيد. مانا پاسخ داد:
- عشق شکوفایی درخت دوستی است و دوستی میوه ای است بر رسته از دل شکوفه عشق. عشق لهیبی ملتهب است که از فروزش اخگری در هیمه دوستی سر می کشد و چون شعله اش فرو نشست و آرام گرفت، آن گاه چراغ دوستی با روشنایی دل انگیزش فروزان می شود و این شعله ای است آرام و ملایم ، اما، مانا و نامیرا.

دوستی و عشق هر دو فرزند آگاهی اند، اما دوستی ثمره آگاهی تدریجی و تکامل یابنده است، که چون نم نم باران فرو می بارد و تالاب جان آدمی را نرم نرم و آرام آرام از خود پر می کند، و عشق ثمره آگاهیدنی ناگهانی و کشف و شهودی است که چون سیلاب فرو می بارد، همراه تندرها و آذرخش ها و توفان ها، و دریای درون آدمی را به ناگاه توفان خیز می کند.

عشق فورانی ست آتش افشان، و دوستی فوران فواره های نرم خیز آب و گلاب و شراب است، فوران جان اویار و روح آشام عاطفه های نرم سامان و ملایم خیز.