مانا و عمر آدمي

 

مانا مي گفت: اگر قرار بود عمر آدمي را بر اساس لحظه هاي با معنا و با ارزشي كه زيسته مي سنجيدند، و معيار آن را انسانيت مي گرفتند، اغلب ما آدم ها هنگام ترك اين جهان، كودكان يك روزه يا يك ساعته اي بيش نمي بوديم، حتي اگر ده ها سال از عمرمان مي گذشت.
مانا مي گفت: زيستن بايد در خدمت بيشتر دانستن باشد، و دانستن در خدمت انساني تر زيستن.
مانا مي گفت: چقدر ما آدم ها در ماديات زياده طلب و در معنويات كم توقعيم!