|
با یکدیگر مدارا کنیم |
|
ولتر كلامی انديشمندانه دارد با اين مضمون: ما بايد متقابلاً با يكديگر مدارا كنيم زيرا همگی ضعيفيم ، ناهشياريم، دستخوش تغییریم، و در معرض خطر گمراهی. آيا مضحك نيست اگر نی سر خم كرده در برابر باد، گرفتار در لای و لجن، به نی همسايه خود كه در جهت مخالف خم شده است چنین بگويد: ای سيه روز! چطور جرات می کنی پیش روی من درجهت مخالف خم شوی؟ زود باش، ای بدبخت ، تا نگفته ام از ريشه ات بركنند و بسوزانند، در امتداد من خم شو ، كه تنها جهت درست خم شدن، همين جهتی است كه من خم شده ام و نه جز این! و خم شدن در هر جهت ديگر گناهی است نابخشودنی و مستحق سخت ترين عقوبت ها...
اين توهم تنگ نظرانه كه « همه بايد مثل من بينديشند زيرا حق هميشه با من است و هر مخالفتی با من، مخالفت با حقیقت مطلق است و به این دلیل جز باطل نيست.» ريشه در چه شوره زاری دارد؟ خودخواهی؟ خود برحق پنداری؟ خودپرستی؟ نادانی؟ حقارت جان؟ كوتاه بینی؟ سطحی نگری؟ یا تنگ نظری حقیرانه؟
|